OO. Heist

/  open oproep: nieuw stadiongebouw, eerste prijs
/ open oproep: nouveaux bâtiment du stade, premier prix



/NL    

De transformatie van sportsite De Taeye is ingezet, een kans om een historische plek voor ontspanning te hertekenen tot een sociaal sportlandschap. Het sportpark moet in de eerste plaats functioneren als een plek om te sporten. Maar even goed als een plek om rustig iets te gaan drinken met vrienden of een verjaardagsfeestje te geven met een groep kinderen.

De kantine van de sportclub is voor velen een plek die mooie jeugdherinneringen oproept. Maar de bestaande gebouwen zijn na 66 jaar trouwe dienst verouderd. Het stadion is niet langer verenigbaar met het programma van eisen en het budgettair kader van dit project. Daarnaast is de positie ervan niet compatibel met de omgevingsvisie die uitgezet werd door de lokale denktank.

Een nieuw gebouw dringt zich aan. Een project dat alle ambities van het sportpark in zich draagt. Een gebouw dat de sporters kan faciliteren, de groendienst huisvest, publieke zalen ter beschikking stelt en een gezicht geeft aan het nieuwe park. Het gebouw moet plezier uitademen, het moet alle mensen verwelkomen en zal een baken zijn in het landschap zowel overdag als ‘s nachts. Een breed stadiongebouw naar analogie van de brede school, bedacht vanuit zijn context, een gastvrije gemeenschapsplek.

Het gebouw speelt in op doorzichten vanuit de wijk en de spoorwegtunnel en richt zich alzijdig tot de site. De gelijkvloers kantine in de kop is een verwelkomend gezicht aan de toegang van de site, als een venster op het omliggende groen. Een hoger opgetrokken volume verrijst als een lantaarn voor het park. De gevel komt tot leven als publiek theater, onder de luifels ontstaan spontane of geprogrammeerde ontmoetingen. Het project is op verschillende manieren doorwaadbaar tussen A-en B-veld, niet langer monofunctioneel op voetbal gericht. Dankzij de positie dichter bij het A veld blijft de toekomst van de B-zijde flexibel: verplaatsing van het veld, krachtbal, parkruimte, … de mogelijkheden blijven open.

/FR

La transformation du site sportif De Taeye est engagée : une opportunité de redessiner un lieu historique de détente en un paysage sportif à vocation sociale. Le parc sportif doit avant tout fonctionner comme un espace dédié à la pratique sportive. Mais tout autant comme un lieu où l’on peut aller boire un verre en toute tranquillité entre amis ou organiser une fête d’anniversaire avec un groupe d’enfants.

La cantine du club sportif est, pour beaucoup, un endroit qui ravive de précieux souvenirs d’enfance. Cependant, après 66 années de loyaux services, les bâtiments existants sont devenus obsolètes. Le stade n’est plus compatible avec le programme des exigences ni avec le cadre budgétaire de ce projet. En outre, son implantation ne s’accorde pas avec la vision d’aménagement définie par le groupe de réflexion local.

Un nouveau bâtiment s’impose. Un projet qui porte en lui l’ensemble des ambitions du parc sportif. Un édifice capable d’accueillir les sportifs, d’héberger le service des espaces verts, de mettre des salles publiques à disposition et d’offrir un visage au nouveau parc. Le bâtiment doit respirer la convivialité, accueillir chacun et constituer un repère dans le paysage, de jour comme de nuit. Un édifice de stade ‘ouvert’, par analogie avec l’école ouverte, conçu à partir de son contexte : un lieu communautaire hospitalier.

Le bâtiment tire parti des perspectives visuelles depuis le quartier et le tunnel ferroviaire, et s’adresse au site dans toutes les directions. La cantine de plain-pied, située en tête du volume, offre un visage accueillant à l’entrée du site, telle une fenêtre ouverte sur la verdure environnante. Un volume plus élevé se dresse tel une lanterne pour le parc. La façade s’anime comme un théâtre public; sous les auvents naissent des rencontres spontanées ou programmées. Le projet est traversable de différentes manières entre les terrains A et B, et n’est plus exclusivement orienté vers le football. Grâce à son implantation plus proche du terrain A, l’avenir du côté B demeure flexible : déplacement du terrain, pratique du korfbal, extension du parc… les possibilités restent ouvertes.





Ref. Stockholm Exhibition 1930, Gunnar Asplund & Sigurd Lewerentz









    /bestaande kantine ©Isabelle Pateer / cantine existant ©Isabelle Pateer  


    Ref. Kornhaus - Carl Fieger - Dessau










    De brede kantine.
    Het parkpaviljoen heeft als ambitie een brede kantine te worden naar analogie met de brede school. Het gelijkvloerse volume onttrekt zich van het hoofdgebouw, heeft een kenmerkende vormentaal en een eigen identiteit ten opzichte van de rest van het gebouw. Het paviljoen is hierdoor meteen leesbaar in het groter geheel. Je weet direct waar je moet zijn voor je koffie op zaterdagmiddag. Het afgeronde volume opent zich naar de meest open zone van het park en geeft iedereen een plaatsje aan het raam. Het geheel is met terras drie treden hoger gelegen dan het maaiveld om de positie van de kantine nog sterker uit te spelen in het landschap. Een hellingbaan komt rechtstreeks toe aan de inkom van de kantine. Het geheel is laagdrempelig en verwelkomend voor alle Knokke-Heistenaars.

    Het drieluik.
    De volumetrie bestaat uit drie herkenbare delen. De kop (A), het hoofdgebouw (B), en de loods (C). Deze driedeling volgt logischer wijze uit het programma: een breed publiek programma, de sportinfrastructuur en de groendienst. Het publieke deel (kantine en polyvalente zaal) is gepositioneerd in de kop aan de Pannestraat en loopt ononderbroken door op de eerste verdieping achter de tribune. In het hoofdgebouw komen alle sportfaciliteiten samen over twee verdiepen. De werkplekken en kleedkamers van de groendienst worden mee in het verwarmde hoofdvolume geschoven, de andere functies bevinden zich in een aparte loods buiten het beschermde volume. De drie programma’s delen het hoofdgebouw maar krijgen hun eigen plek. De circulatie wordt slim gedeeld maar programma’s kunnen ook onafhankelijk van elkaar functioneren. Hiervoor zijn twee inkomruimtes voorzien op de hoeken van het hoofdgebouw.


    Een alzijdig gebouw.
    Het gebouw staat in het midden van het park. Er is geen klassieke tegenstelling tussen een voor- en een achtergevel. Elke zijde vormt een decor voor de verschillende activiteiten. Aan de Pannenstraat markeren de afgeronde gevel en het torenvolume de ingang van het sportpark. Aan het A-veld krijgt het gebouw een echte voetbalgevel, met een grote luifel en tribune. Aan de spoorzijde tonen het hoofdgebouw en de loods zich als twee verwante volumes. De lange parkgevel tenslotte vormt langs het toekomstig voorplein de start van alle activiteiten. Hier bevinden zich alle ingangen. Diverse gevelelementen geven dit deel van het gebouw het karakter van een publiek theater. De passerelle op de eerste verdieping fungeert als balkon voor de polyvalente zaal. Op het gelijkvloers kunnen drinkfonteinen en banken voorzien worden, een ideale pauze- of verzamelplek voor de sporters. Ook de gevel van de groendienst krijgt een publiek karakter doordat ze dienst doet als overdekte fietsenstalling.

    De vijfde gevel.
    We benutten de noodzaak van de tribuneoverkapping om het gebouw een sterke identiteit te geven. De overkraging op de tweede verdieping wordt een troef in het gevelontwerp. Diezelfde ingreep zetten we door bij de groendienst en de kantine: een uitkragende luifel creëert genereuze, aangename buitenruimtes rondom het gebouw. De luifel wordt afgewerkt in een translucent materiaal: eenvoudig en budgetvriendelijk, maar met aandacht voor beleving. Op de tribune zit je droog én in natuurlijk licht. ’s Nachts verandert de luifel in een lichtbak en licht de technische toren op als een lampion. Zo wordt het gebouw een baken in het sportpark, zichtbaar tot aan de tramhalte in de Knokkestraat. Aan de kantine geeft een gekleurde luifel het terras extra beschutting. Op het dak ligt een afzonderlijk dakterras dat bij evenementen kan dienen als uitbreiding van de kantine of polyvalente zaal.


    La cantine ouverte.
    Le pavillon du parc a pour ambition de devenir une cantine « ouverte », par analogie avec l’école ouverte. Le volume de plain-pied se détache du bâtiment principal, adopte un langage formel distinctif et affirme une identité propre par rapport au reste de l’édifice. Il est ainsi immédiatement lisible au sein de l’ensemble. On sait d’emblée où se rendre pour son café du samedi après-midi. Le volume arrondi s’ouvre vers la zone la plus dégagée du parc et offre à chacun une place en façade, au contact visuel du paysage. L’ensemble, terrasse comprise, est surélevé de trois marches par rapport au niveau du sol, afin d’affirmer plus fortement la position de la cantine dans le paysage. Une rampe mène directement à l’entrée. Le tout se veut accessible et accueillant pour l’ensemble des habitants de Knokke-Heist.

    Le triptyque.
    La volumétrie se compose de trois entités clairement identifiables : la tête (A), le bâtiment principal (B) et le hangar (C). Cette tripartition découle logiquement du programme : un programme public élargi, les infrastructures sportives et le service des espaces verts. La partie publique (cantine et salle polyvalente) est implantée en tête, le long de la Pannestraat, et se prolonge sans interruption au premier étage, derrière la tribune. Le bâtiment principal regroupe l’ensemble des équipements sportifs sur deux niveaux. Les postes de travail et les vestiaires du service des espaces verts sont intégrés dans le volume principal chauffé, tandis que les autres fonctions prennent place dans un hangar distinct, situé hors du volume protégé. Les trois programmes cohabitent dans le bâtiment principal tout en disposant chacun de leur propre ancrage. Les circulations sont mutualisées de manière intelligente, mais les différentes entités peuvent également fonctionner de façon autonome. À cette fin, deux halls d’entrée sont aménagés aux angles du bâtiment principal.

    Un bâtiment à 360 degrés.
    Le bâtiment s’implante au cœur du parc. Il n’existe pas d’opposition classique entre façade avant et façade arrière : chaque côté constitue le décor d’activités spécifiques. Le long de la Pannestraat, la façade arrondie et le volume en tour signalent l’entrée du parc sportif. Du côté du terrain A, le bâtiment adopte une véritable façade footballistique, avec un large auvent et une tribune. Côté voie ferrée, le bâtiment principal et le hangar se présentent comme deux volumes apparentés. Enfin, la longue façade du parc, bordant le futur parvis, marque le point de départ de toutes les activités. C’est ici que se concentrent les différentes entrées. Divers éléments de façade confèrent à cette partie du bâtiment le caractère d’un théâtre public. La passerelle du premier étage fait office de balcon pour la salle polyvalente. Au rez-de-chaussée, des fontaines à eau et des bancs peuvent être aménagés, constituant un lieu idéal de pause ou de rassemblement pour les sportifs. Même la façade du service des espaces verts acquiert un caractère public en faisant office d’abri couvert pour les vélos.

    La cinquième façade.
    Nous tirons parti de la nécessité de couvrir la tribune pour conférer au bâtiment une identité forte. Le porte-à-faux du deuxième étage devient un atout majeur dans la composition des façades. Ce même geste architectural se prolonge au niveau du service des espaces verts et de la cantine : un auvent en saillie génère des espaces extérieurs généreux et agréables tout autour du bâtiment. L’auvent est réalisé dans un matériau translucide : simple et économique, mais conçu avec une attention particulière à l’expérience sensible. Depuis la tribune, on est à l’abri tout en bénéficiant d’une lumière naturelle. La nuit, l’auvent se transforme en boîte lumineuse et la tour technique s’illumine tel un lampion. Le bâtiment devient ainsi un repère dans le parc sportif, visible jusqu’à l’arrêt de tram de la Knokkestraat. Du côté de la cantine, un auvent coloré offre une protection supplémentaire à la terrasse. Sur le toit, une terrasse distincte peut, lors d’événements, servir d’extension à la cantine ou à la salle polyvalente.














      team



      locatie/location

      jaar/annee

      klant/client
      procedure
      Emilia Ockerman, Sebastiaan Willemen, Efika Engineering, L.A.B.E.A.U, sonIQ, DIMAR
      Stadion De Taeye, Knokke-Heist
      2025 -  ...
      gemeentebustuur Knokke-Heist
      OO 4909  Vlaams bouwmeester